به نام خدا
خدایا تو با دوستانت ازهمه انس گیرنده تری
وبرطرف کننده ی نیازهای توکل کنندگانی وبر اسرار پنهانشان آگاه و به آنچه در دل
دارند آشنائی و از دیدگاههای آنان باخبر ورازشان نزد تو آشکار ودلهاشان در حسرت
دیدار تو داغداراست اگر تنهائی وغربت به وحشتشان اندازد یاد تو آرامشان میکند ،اگر
مصیبت ها بر آنان فرود آید به تو پناه میبرند و روی به درگاه تو دارند زیراکه می دانند
سررشته ی کارها به دست توست وهمه ی کارها از خواست تو نشات می گیرد . خدایا
اگربرای خواستن درمانده شوم یا راه پرسیدن راندانم تو مرابه صلاح کارم راهنمائی
فرما وجانم رابه آنچه مایه ی رستگاری من است هدایت کن که چنین کاری از راهنمائی
های تو به دور و از کفایت تو ناشناخته نیست .خدایا مرابا بخشش خود بپذیر وبا عدل
خویش بامن رفتار مکن.
ترجمه ی خطبه ی 227-نهج البلاغه 
