پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم ،

در مجلسی نمی نشست و بر نمیخواست مگر با یاد خدا

در مجلس جای مخصوص برای خود قرار نمیدادند و نهی می فرمودند از اینکار

چنان معاشرت می نمود که هر کس را گمان آن بود که گرامی ترین خلق است

با هر که می نشست تا او اراده ی برخاستن نمیکرد بر نمیخاست

هر که از او حاجتی می طلبیداگر مقدور بود روا میکرد و اله به سخن نیکی و وعذه ی جمیلی او را راضی میکرد

همه کس  نزد او در حق مساوی بود

با اهل مجلس چنان بود که پیوسته گشاده رو و نرم خو بود

مجادله نمیکرد

بسیار سخن نمی گفت

قطع نمی فرمود سخن احدی را ،مگر اینکه باطل بود

کسی را مذمت نمیکرد

احدی را سرزنش نمی فرمود

عیب ها و لغزشهای مردم را تفحص نمی نمود

بر روی خاک می نشست و بر روی خال غذا تناول می فرمود

روزی هفتاد مرتبه استغفرالله و هفتاد مرتبه اتوب الی الله می گفت

ای اهل ایمان

متقی و خداترس باشید و همیشه به حق و ثواب سخن گوئید تا خداوند اعمال شما را به لطف خود اصلاح کند و از گناهان شما درگذرد

و هر که خدا و رسول را اطاعت کند البته به سعادت و فیروزی بزرگ نائل گردیده است........

1- ای مردم !

باید دنیای حرام در چشمانتان از پر کاه خشکیده و تفاله های قیچی شده ی دامداران بی ارزش تر باشد.

از پیشینیان خود پند گیرید،پیش از آنکه آیندگان از شما پند گیرند،این دنیای فاسد نکوهش شده را رها کنید زیرا مشتاقان شیفته تر از شما را رها کرد.

2-نشانه های ایمان

الف)اگر برتو ضرر رسد راست بگوئی

ب)دروغ نگویی تا به تو سودی برسد.

ج)بیش از مقدار عمل سخن نگوئی

د)چون از دیگران سخن گوئی از خدا بترسی

3-دنیا برای رسیدن به آخرت آفریده شد نه برای رسیدن به خود...

4-سخت ترین گناهان،گناهی است که گناهکار آن را سبک بشمارد.

5-الا ای اهل ایمان،مبادا هرگز مال و فرزندان شما را از یاد خدا غافل سازد و البته کسانی که به امور دنیا از یاد خدا غافل شوند،آنها به حقیقت زیانکاران عالمند.

6-پس،تا توانید خداترس و پرهیزکار باشید و سخن حق را بشنوید و اطاعت کنید و از مال خویش به فقیران انفاق کنید و کسانیکه از خوی لئامت و بخل نفس خود محفوظ مانند،آنها رستگاران عالمند.

7-به حقیقت ؛اموال و فرزندان شما اسباب فتنه و امتحان شما هستند.

8-آگاه باشید که فقر نوعی بلاست و سخت تر از تنگ دستی،بیماری تن و سخت تر از بیماری تن،بیماری قلب است .آگاه باشید که همانا عامل تندرستی تقوای دل است.

9-از حرام دنیا چشم بپوش تا خدا زشتی های آن را به تو نمایاند و غافل مباش که لحظه ای از تو غفلت نشود.

10-هر مقدار که قناعت کنی کافیست.

خدایا توئی سزاوار ستایش های نیکو و بسیار و بی شمار تو را ستودن.اگر تو را آرزو کنند پس بهترین آرزوئی و اگر به تو امید بندندبهترین امیدی.

خدایا درهای نعمت بر من گشودی که زبان به مدح غیر تو نگشایم و بر این نعمت ها غیر از تو را ستایش نکنمو زبان را در مدح نومیدکنندگان و آنان که مورد اعتماد نیستند باز نکنم .

خداوندا؛هر ثناگوئی از سوی ستایش شده پاداشی دارد،به تو امید بستم که مرا به سوی ذخایر رحمت و گنج های آمرزش آشنا کنی.

خدایا ؛این بنده ی توست که تو را یگانه می خواند و توحید و یگانگی تو را سزاست و جز تو کسی را سزاوار این ستایش ها نمیدانم.

خدایا ؛مرا به درگاه تو نیازی است که جز فضل تو جبران نکند و آن نیازمندی را؛ جز عطا و بخشش تو به توانگری مبدل نگرداند.پس در این مقام ،رضای خود را به ما عطا فرما و دست نیاز ما را از دامن غیر خود کوتاه گردان که تو بر هر چیز توانائی

هنگام حرکت برای نبرد با خوارج،درماه صفر سال38هجری شخصی با پیشگوئی از راه شناخت ستارگان گفت:اگر در این ساعت حرکت کنید،پیروز نمی شوید و من از راه علم ستاره شناسی این محاسبه را کردم.امام علی (ع) فرمود:

1-پرهیز از توجه به غیر خدا

گمان می کنی تو از آن ساعتی آگاهی که اگر کسی حرکت کند زیان نخواهد دید؟و می ترسانی از ساعتی که اگر کسی حرکت کند ضرری دامن گیر او خواهد شد؟ کسی که گفتار تو را تصدیق کند،قرآن را تکذیب کرده است و از یاری طلبیدن خدا در رسیدن به هدف های دوست داشتنی و محفوظ ماندن از ناگواری ها،بی نیاز شده است!

گویا می خواهی به جای خداوند تو را ستایش کنند!چون به گمان خود مردم را به ساعتی آشنا کردی که منافعشان را به دست می آورند و از ضرر و زیان در امان می مانند.

2-پرهیز دادن مردم از ستاره شناسی

ای مردم !از فراگرفتن علم ستاره شناسی( برای پیشگوئی های دروغین) بپرهیزید،جز آن مقدار از علم نجوم که در دریانوردی و صحرانوردی به آن نیاز دارید؛چه اینکه ستاره شناسی شما را به غیب گوئی و غیب گوئی به جادوگری می کشاند و ستاره شناس چون غیب گو و غیب گو چون جادوگر و جادوگر چون کافر و کافر در آتش جهنم است .با نام خدا حرکت کنید.

مردم شما چونان مسافران در راهید که در این دنیا فرمان کوچ دادن شدید،که دنیا خانه ی اصلی

 شما نیست و به جمع آوری زاد و توشه فرمان داده شدید.آگاه باشید !این پوست نازک تن طاقت

 آتش دوزخ را ندارد!پس به خود رحم کنید،شما مصیبت های دنیا را آزمودید،آیا ناراحتی یکی از افراد

 خود را بر اثر خاری که در بدنش فرو رفته یا در زمین خوردن پایش مجروح شده یا ریگ های داغ

 بیابان او را رنج داده ،دیده اید که تحمل آن مشکل است.

پس چگونه می شودتحمل کرد که در میان دو طبقه ی آتش در کنار سنگ های گداخته

 همنشین شیطان باشید؟آیا می دانید وقتی مالک دوزخ بر آتش غضب کند شعله ها بر روی هم

 می غلتندو یکدیگر را می کوبند؟وآنگاه که آتش بانگ زند میان درهای جهنم به هر طرف زبانه می کشد؟

فردا به امروز نزدیک است و امروز با آنچه در آن است می گذرد و فردا می آید و بدان می رسد، گوئی هر یک از شما در دل زمین به خانه ی مخصوص خود رسیده و در گودالی که کنده اند آرمیده اید،وه !که چه خانه ی تنهائی ؟و چه منزل وحشتناکی ؟ و چه سیاه چال غربتی؟ گوئی هم اکنون بر صور اسرافیل دمیدند و قیامت فرا رسیده ،و برای قضاوت و حسابرسی قیامت بیرون شده اید،پندارهای باطل دور گردیده،بهانه ها از میان برخاسته و حقیقت ها برای شما آشکار شده و شما را به آنجا که لازم بود کشانده اند.پس از عبرت ها پند گیرید و از دگرگونی روزگار عبرت پذیرید،و از هشدار دهندگان بهره مند گردید.

                                                                                                      امام علی(ع)