مردم شما چونان مسافران در راهید که در این دنیا فرمان کوچ دادن شدید،که دنیا خانه ی اصلی
شما نیست و به جمع آوری زاد و توشه فرمان داده شدید.آگاه باشید !این پوست نازک تن طاقت
آتش دوزخ را ندارد!پس به خود رحم کنید،شما مصیبت های دنیا را آزمودید،آیا ناراحتی یکی از افراد
خود را بر اثر خاری که در بدنش فرو رفته یا در زمین خوردن پایش مجروح شده یا ریگ های داغ
بیابان او را رنج داده ،دیده اید که تحمل آن مشکل است.
پس چگونه می شودتحمل کرد که در میان دو طبقه ی آتش در کنار سنگ های گداخته
همنشین شیطان باشید؟آیا می دانید وقتی مالک دوزخ بر آتش غضب کند شعله ها بر روی هم
می غلتندو یکدیگر را می کوبند؟وآنگاه که آتش بانگ زند میان درهای جهنم به هر طرف زبانه می کشد؟
